Relikty szałasu z mamucich kości datowane na 15000 B.C. odkryte we wsi Meżyricz na Ukrainie + BONUS

0
Relikty szałasu z mamucich kości datowane na 15000 B.C. odkryte we wsi Meżyricz na Ukrainie

Dokładnie w 1965 roku Mykoła Nowicki ze wsi Meżyricz w obwodzie czerkaskim podczas kopania piwnicy na swoim podwórku znalazł dolną szczękę mamuta.

W czasie późniejszych wykopalisk archeolodzy odnaleźli pozostałości 4 szałasów zbudowanych ze 149 kości mamutów. Jedna taka budowla mogłaby ważyć nawet kilka ton, a do jej stworzenia tej małej osady potrzeba było około 70 mamutów. Według badań konstrukcje te powstały około 15 tys. lat przed naszą erą i są jednymi z najstarszych tego typu znalezisk na świecie.

Szałasy te miał zamieszkać Cro-Magnon(człowiek rozumny z górnego paleolitu), występujący w Europie między 43 tys. lat p.n.e. – 10 tys. lat p.n.e.

Rekonstrukcja szałasu odkrytego na Ukrainie

Nazwa „Cro-Magnon” nawiązuje do miejsca odkrycia części szkieletów Homo sapiens, znalezionych w schronisku skalnym Abri de Cro-Magnon w Les Eyzies k. Dordogne, we Francji przez Louisa Larteta w roku 1868. Szczątki datowane były metodą rozpadu węgla aktywnego 14C, a wynik tych badań pozwolił określić wiek znaleziska na okres między 30 tys. lat p.n.e. do 28 tys. lat p.n.e.

Człowieka z Cro-Magnon jako jeden z podgatunków Homo sapiens uważa się za anatomicznie identycznego z człowiekiem współczesnym.

Podgatunek ten wyodrębnił się około 43 tys. lat temu w czasach ostatniego zlodowacenia tzw. bałtyckiego, w górnym plejstocenie w okresie zimnym, w fazie środkowej (Würm) na Bałkanach lub na terenie dzisiejszych Czech. W ciągu kilku tysięcy lat kromaniończycy rozprzestrzenili się w całej Europie.

Podgatunek ten charakteryzował się wysokim wzrostem ok. 180 cm i pojemnością mózgoczaszki dochodzącą do 1600 cm³. Szeroka twarz z wystającym nosem nie wykazuje cech odróżniających od współczesnej białej odmiany człowieka.

Znaleziska wykazują, że kromaniończycy jako pierwsi wykonywali przedmioty ozdobne, m.in. figurki kobiece znane dziś pod określeniem paleolitycznej Wenus, wypalali z gliny figurki terakotowe. Kromaniończyk był również autorem malarstwa jaskiniowego, grzebał zmarłych oraz pierwszy tworzył trwałe domostwa. Uważa się, że jedną z przyczyn tego wszechstronniejszego rozwoju obok warunków klimatycznych było ustabilizowanie się gatunku Homo sapiens o cechach zbliżonych do współczesnego człowieka oraz okoliczność, iż na skutek zaistnienia lepszych warunków do kontaktów między poszczególnymi grupami dochodziło do krzyżowania się w obrębie różnych grup (egzogamia) co mogło w efekcie wzmocnić biologicznie ten gatunek.

Na terenie Polski ślady działalności kromaniończyków reprezentują kultury archeologiczne z terenów Małopolski i Śląska. Najstarszą jest późna kultura mustierska, po której nastąpiły jerzmanowicka, oryniacka oraz kultura sielecka.

Bezpośrednią kontynuatorką tych kultur jest na terenie Polski kultura hamburska oraz kultura magdaleńska.

Szałas wykonany z kości i skór mamutów for. Momotarou2012 via Wikimedia Commons

Trwają spory, czy kromaniończycy mogli się krzyżować ze współczesnymi sobie neandertalczykami. Analiza zmienności mitochondrialnego DNA człowieka współczesnego i porównanie jej z sekwencjami mtDNA neandertalczyków wskazuje, że współczesne populacje ludzkie nie zawierają genów neandertalczyka. To wskazuje, że neandertalczyk był osobnym, rozumnym gatunkiem ludzkim, lecz nie stanowił etapu rozstrzygającego (mtDNA są przekazywane wyłącznie w linii żeńskiej).

BONUS
Jako ciekawostkę dodam że na terenie stanowiska w Meżyricz odkryto najstarszą mapę na Ukrainie. Wyrzeźbiono ją z kości mamuta. Dziś to wyjątkowe znalezisko jest eksponowane w Narodowym Muzeum Nauk Przyrodniczych Narodowej Akademii Nauk Ukrainy.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Dodaj proszę swój komentarz!
Tutaj wpisz swoje imię